پاره و سطر و سروده به رهیدن از درد مزین میکنم... Tear and row poetry to get relief from pain and nostalgia to the poetry

 

 انگاه که دیوان ه بد کردار چپ

 
از دیدن صحنه پایان.. میگریختند
 
 
دمان و دمق                                     
  
 
تااکران ه اکوان ه رمانتیک را .. بر جنازه خویش
 
 
 
با تاکسیدوی سفید نبینند
                             
ان پرده... پذیرش بود و باور                             
 
پشت این پرده چه بود؟
 
 
میبینم و میدانم
 
طبقات شاهنامه را رج میزنم
 
که غرق در واقعه ای گشته ای که                        
 
ترجمانش إز عمق ه فاجعه و انسان کمترک نبود
 
هان ؟
 
پای در غمان      
                
   ایستادن در قاموس دیوان حرامست ؟
 
میبینم و میدانم
  
 
طبقات ه شاهنامه را رج میزنم
 
چشمانم با فصل قمارباز اشناست
 
دیوارنامرادی وناگونه مردی أندک است
 
أنان که نوای چپ نوازدیوان رانمیدانستند
 
اینک میدانند
         
  
    ناله شبگیر ناگزیر
                                  
چهارمضراب قهقهه است
 
برو و دیگر هیچ کجای این روایت ناتمام
 
که شعرم رامجال مشرحش نیست

   قند پهلویی ساز نکن                                         
 
 
چون تنها چشمان منتظر و نگران
 
 
از برای تو
             
  تنها چشمان سلیطه است            
                               
                                         الف . تردید                                                                  

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱۱/۱٤ساعت ٧:۳۸ ‎ب.ظ توسط امیردشمن زیاری ( الف . تردید ) نظرات () |