پاره و سطر و سروده به رهیدن از درد مزین میکنم... Tear and row poetry to get relief from pain and nostalgia to the poetry

 

همچون کروچاندن سنگی بربسترِ سنگی

پنداری حمدی بر فراموشایِ مزاری

به زاری

در تقلایِ آخر بود

پردهء کلاسیکِ فانتزیِ سیاه

 

وینک مردگان

به هیئت تقاص تلف شدگان

کز ابتدا

صنم شده وبی خریدار

قندیل بستۀ ذهن و حسرت

حسرت

زانگونه نقصی بر منطقِ روایتی

بی وجود براریکهء حضور

 

بسان حسرت شمعی

درقابگرفتی بیحضورِ یاری کلاسیک

که پروانه بود

یا توجه ای پروانه ای

 

نمیدانم

حس میکنم

میبینم

می سرایم

شاید شاعرم اخر

 

سرایش دردهای بی پایان ِانسانی

مجیزه عشق های پویا و جسور

عریان گری

عیان گریِ این وان به هرز تاریخ رفته

ساز و کاره من است


شعرکسب کاره من است

پاره و سطر وسروده به درد مزین میکنم  

به شفاعتِ شعربود

نه زانگونه یکی شاعری

 

 

اری

با بنچاق شعری

سر از شرمگاه خاک برداشتند

و در غسالخانهء شرم

اندوه را

آبشویِ استرحامه زندگیِ دوباره نمودند

نادمان

 

الف. تردید

نوشته شده در ۱۳٩۱/٧/٧ساعت ٤:٤٠ ‎ب.ظ توسط امیردشمن زیاری ( الف . تردید ) نظرات () |