پاره و سطر و سروده به رهیدن از درد مزین میکنم... Tear and row poetry to get relief from pain and nostalgia to the poetry

 

با حیرت به تماشایم

 

که فرض بسته

 

نشسته

 

آنچنان

 

برگلالودهء محال 

 

اینک

 

بر طریقتی که مبنایش 

 

حدیث دیر هنگامهای تو بود

 

مقصد جاودان را

 

بر محملی 

 

که عشق و زندگیست

 

سلانه و خرامان

 

در حرکت است

 

 

آهای... مگر تو لیلایی؟؟

 

منم که ام؟؟

 

گرت بر این پاسخ  رهسپارِ من شدی

 

در این نوا

 

سازه باران شدی 

 

همسرسرای من شدی که

 

بپرسی که ام ؟؟

 

چه سود ...

 

که من

 

مجنونِ  قصه های سودا زدهء زمینم

 

که بر سکوی غیابش

 

یکسره در همیشه های زمان

 

همچون کتابی گشوده بر خوانش وانتظار 

 

بازست

 

این ناچیزِ آغوشی در مختصر مردی

 

که منم

 

 

چه سود

که عشق سودای بی پروا  میخواهد 

مگر لیلایی تو ؟؟

 

الف . تردید

نوشته شده در ۱۳٩۱/٧/۱٧ساعت ٤:٥۳ ‎ب.ظ توسط امیردشمن زیاری ( الف . تردید ) نظرات () |