پاره و سطر و سروده به رهیدن از درد مزین میکنم... Tear and row poetry to get relief from pain and nostalgia to the poetry

 

عنقریب

دراین سیاهسالِ تلخ

که بهارش

چونان اندکک بود

       تلخ زانگونه شرنگِ هجرتی

                درکام ِ هرانچه رضاگونه هایم بود

 

اری

به ضیافت مینشاندت

پندارِ نسروده مردی که خانه نداشت

تا دگر نگوئی

ودگربارِ

راه به بیراه به دَرنبری

زین همه سرگردانی

که منم

 

اه

خاطره

خاطره

هنگامهای پرکشش

دور و دورتر زین گونه غمِ اجدادی

ازادی

ازادی

درکدامین چشم اندازِ یاَس ماوا بنهادی

 

عریانِ عریان

اسوده و هربَرسود

استخوان خسته اما خشنود

 

چوکودکی ارام گرفته

بروطنی،

امنگاهی،برجانِ خویش

بعد از گریه گریه ، در یلدای دردی ازفراق

به خوابی ارام ارام .. نهان رفته بود

زیبا ترین ارزویِ زمان

وهَروَرنیازه من

 

اری

من ان صلتِ نامراد بودم همه

براین حیرانی ه رازالود ، که زندگی

زمان مرکبِ لنگِ دنیا بود همه

براین دلخستیگیهای پی درپی که منم .

 

                                                             الف.تردید

 

نوشته شده در ۱۳٩٢/۳/۱ساعت ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ توسط امیردشمن زیاری ( الف . تردید ) نظرات () |