پاره و سطر و سروده به رهیدن از درد مزین میکنم... Tear and row poetry to get relief from pain and nostalgia to the poetry

 

برزانویِ ارادتی سپید

در امتداده هیبتِ سختت ؛

درخشنده و نَستوه

همچوالماسی

که قیراطِ رنگینِ دردش

بررگه های عمیقه فاجعه

کیمبرلی را زِفقرِ عریانش

دست بدامانِ اتشفشانِ دیگر مینمود

خونین و ترکخورده تر

برسٰلالۀ

سیاهگونه تباره زمین

 

همچنان که درد میبرد سخت میگردید

اسطوره بر طاقتی

خونین وجگرپاره تر

 

هرغروب

هرغروب تر

محکِ عیارِ نجابتی بود

برطاقتِ مسیحِ دردی

که جُلجُتایش را

مصلوب بر دشتهای ناهمگونه  رواندا

با گزلیک هوتوhuto (  قبیلۀ متخاصم در جریان نسل کشی رواند )

برگُردۀ لالایی هایِ

 نسروده بر نوزاده توتسی totsi (قبیلۀ اسیب دیده ومظلوم در جریان نسلکشی های رواندا)

 

چاربنده اینده ای بیزاررا

پوزار میکشید

برصلیبِ لردِ خویش

دیگرگونه رسالتی را

                     در دلمه هایِ امت ِمردگان

برجبرِ تقدیرِ کبودِ دردی

یکی تنها مردی

که مطلقش

هیچ  سیاه مرهمی

برکهنه زخمِ خونبارِ

                     خاطره و دردش نبود

سخت

سختینه تر

یکی چون قلب ِ دمسن ( فردی جان به در برده از جریان نسلکشی رواندا )

 

 

دراین جذرِسکوت به توانِ رعدودرد

وحزنالودهای شیونگون

برطبلنوایی خراشیده تر

زحنجرۀ خونینِ ،

                   ترحیمِ ،

                            باران وباد

که هیچ عطایِ بارانی  

                       به هنگام نیازسبزه ای

                                                برمزرع ماتمِ سیاه نبود

 وینک

کوسِ رسواگرِ زمان

زینگونه درواژه ای که میدمد درمن

بربیدادگاهِ سیاهِ زمین که دمسن

 

دامن

دامن

گندمزار خون براسیابِ درد

سنگ گردانش سیاه

اسیابانش سفید

همچو خیمه شبگردانی رنگینه تر

دردکوپاژه جور

   ایفای ِ ناتوان ِمردی برتالاره دردی

                                به رنگ تیره روزی و شبانی خونین تر

درتماشای این تراژدی تاریخِ رنگ

                                      برسیاه مردمکانِ چشمِ دمسن .

 

                                                                       الف . تردید

نوشته شده در ۱۳٩۱/۱۱/۱ساعت ۳:٠۸ ‎ب.ظ توسط امیردشمن زیاری ( الف . تردید ) نظرات () |