پاره و سطر و سروده به رهیدن از درد مزین میکنم... Tear and row poetry to get relief from pain and nostalgia to the poetry

التفاتِ

عجیبانه

وهمیشه بی چرای من

سرازیرِ شیبِ سرکشِ تو بود

ودرمن

قدرِقدرتی یارنبود،

تادرمجالی هرچنداندک

اسایش این قلبِ بی رمق را

زلخته لخته های این تعلیق بِرهانم

 

روبه پندارِتو

در خود می اندیشم

باید کمند ماندن بگسلانم

تا رها گردانم

زین سرسرایِ تلخاذین ، دودانگ مانده را

شاید فقدان جذبه بی هورامیکشید درمن، نمیدانم

 

در شکافِ اعتقادِ خویش

به هیئت ناظری

واج ومبهوتم

 

هرچند زندگی

جای گرفته

لمیده

بر مدارِ دالانیست به مقصد انتها

سخت اندک

سخت بی مجال


اینک

در این بازی گرد

هی سکوت کن

و بسانِ کهنسرائی مدرن

چوپردۀ شعرسپید، پس بزن مرا

هرچند

براقلیمایِ چشمانِ تردیدت ،

که تعلیق و برزخیست

باز مرا میبینی

برهجو تقدیر

همچو دانته

 

اری تردید

یکسره

برزخِ سرگردانِ انتخابی بود

تا راهی

به مجابِ معنا به در برم

 

                                                                   الف.تردید

نوشته شده در ۱۳٩٢/٥/۱٩ساعت ۱٠:٢۳ ‎ب.ظ توسط امیردشمن زیاری ( الف . تردید ) نظرات () |