هجای ارش

 

هشدار

هجایِ تقدیر و سکوت  

زگذرنایِ حنجرۀ وهمِ باران بود  

که ترناکیِ سیال حضورت را

بر فلات خشک و بی عبور خویش  

کینک

 بزرویِ کاکان چهلپارگرِلنگ است

که هرلنگی

یاداورد ومعنایِ تیمور نیست

بر نومیدای حسرتی به دعا نشسته بودند

ره به گذاران باد

در پِچاپِچ میراثِ کفتارِتاریخشان

مجیزه حوصله وپایمردی را شروه ساز کردند

و شمایگان تیرِبی کمان شدید

همدرسرگردانی رسیدن به یک هدف  

آینه دار کمان آرش منم .

                                             الف.تردید

/ 0 نظر / 18 بازدید