شرق ِنگاه

                                                                       برای  ه. الف. سایه

کنون

چشمی که بر زمینت دوخته ای

هندسۀ خجلت و شرمزدگی نیست

سِترِعریانیست

که من میبینم و

هر آنکه اندوه به قله ایستاده مرا

 

این خانه

که تنها چشم اندازِ پنجره اش راهخاطر توست ،

سقفبرسَرِ روحِ کهنه حریفیست

که دستی سیبِ گلاب دارد

ودستی دگر،

آتشی بر تافته ازعشق اشتیاق

 

هنگامۀ آن است 

تابه مشرق خویش بنگری و

ومرا با خویشتنت،

پای در رکاب سازی

 

چرا که..

یادمان اولین بوسه بر دیدار تو

تردید را

میبردهمچنان

پای در امید.

                                           الف.تردید   

/ 1 نظر / 5 بازدید
سوزان ضابطی

سایهء ایشان بر سر شما و دیگران استوار باد