روانبود اینچنین

 


روا نبود
 
روانبود
 
روانبود
 
اینچنین بقای من نازنین
 
ای کاش میدانستی
 
که در شکاف این انتطار منم
 
که با یاوران ه ایجاز
 
همچون چشمانه مسلحی که دیگر
 
توان ه گریه اش نیست 
 
اشیانه اشنایت را ... منتظر نگاه میکنم
 
یأسم ... امیدم ده
 
زنگارم ... جلایم ده
 
اخرین سله شیار بسته خشکم
 
حیاتم ده ای بانوی زلال اب
 
افتاب کرشمه ات را بر من عطایی ببخش
 
که روا نبود
 
اینچنین شکسته بال
 
پهن بستری از اسمانم بده
 
روا نبود اینچنین بقای من نازتاب
 
تا اخرین صدایی که بر بی رمقی خویش میشنوم
 
چکاچک دندان تنهایی باشد
 
برنشخوار پیکر بیجانم
 
روا نبوداینسان
 
بدون انسان
 
نازنین
                                            الف تردید
 

 

/ 0 نظر / 17 بازدید