گشوده برانتظار

 

با حیرت به تماشایم

 که فرض بسته

نشسته

آنچنان

برگلالودۀ محال 

 

کاینک

بر طریقتی که مبنایش 

حدیث دیر هنگامهای تو بود

مقصد جاودان را

بر محملی 

که عشق و زندگیست

سلانه و خرامان

در حرکت است

آهای .. مگر تو لیلایی ؟؟

منم که ام؟؟ 

 گرت بر این پاسخ  رهسپارِ من شدی

در این نوا

سازه باران شدی 

همسرسرای من شدی

بپرسی که ام ؟؟

چه سود ... که من

مجنونِ  قصه های سودا زدهء زمینم

که بر سکوی غیابش

یکسره در همیشه های زمان

همچون کتابی گشوده بر خوانش وانتظار 

بازست

این ناچیزِ آغوشی در مختصر مردی

که منم

 

چه سود 

که عشق سودای بی پروا  میخواهد 

مگر لیلایی تو ؟؟

 

                                                                            الف.تردید

/ 0 نظر / 22 بازدید