عشق ... واژگون در برکه ای

 توان صفره یک همراهی ...

                             تقسیم شده گی هائیست بی مرز
 

همچون روسبیان ه لشتک زن و سودازده ای ..


که جز احساس خام ونپزای ه یک تلون خبیث
                                                           چیزی به انبان مفترخشان نبود

ایا سوخته تهی ...چیزی جزاین معنایی افزون تراست

نمیشناسمتان

 نمی خواهمتان 
                      اما درون عبرتی به بلندای تاریختان .. میسرایمت 

که هر سروده ای هجای فره بخش یک تهنیت نیست

اما وببینید
 
               که شرحای واژگون شعرم درون ابگیری که زندگیست 

ایینه ء  بی زنگار

ماهیت سوزانی پرکشش 
                                  که شرحش را زبانی از جنس اعتماد نیاز است وپولاد

سرخی خون ناسپاستان

                                 بر گونه های مصور برکه ام

یادباد تنها فتح این زندکیست ...
                                    به نام عشق

ببینید 

این شعر نیست 

یکسره صدای لاینقطع و ملحنه ... بوسه های من است

برتمامت فزاینده ی نیازهایی که بر استیلای موزون معشوقم 

موسیقی فتح مینوازد .. با ضربه نواز دونبض

براستی رویا ...سراغازحقیقت است .
 
                                                                                                                                    الف . تردید
  
/ 0 نظر / 18 بازدید